Categorieën
Blog

De open werkelijkheid

Het is september. Terwijl de temperatuur nog aangenaam is, zie ik de eerste tekenen van het najaar. De schemering die ’s avonds eerder begint, dauwdruppels in de vroege ochtend, een andere lichtval. Het markeert de overgang naar een nieuw seizoen. Ik voel zin om mijn inspiratie vorm te geven, met ook weemoed om de zomer die voorbij is en verlangen om mijn ontspannen zomergevoel te behouden.

Een zomergevoel vasthouden lukt me niet met een werkelijkheid die open en veranderlijk is. Als ik probeer vast te houden, verkramp ik en verdwijnt die onbezorgde toon. Het is een toon van mijn natuurlijke aard, die vrij en in verbinding is. Altijd al, niet afhankelijk van omstandigheden. Hoe kun je die lichte toon mee laten zingen in het leven van alledag?

Weggaan van angst en stress
Het werkende leven is anders dan een langere periode vrij zijn. Als er meer appèl op ons wordt gedaan, is het moelijker om ontspannen en los in verbinding te zijn. Vaak denken we dat als de omstandigheden veranderen, we gelukkig zijn. En het is ook zo dat omstandigheden gevoelens in ons wakker maken. Maar als we preciezer kijken, zien we dat we niet lijden aan pijn of verdriet, maar aan ons verzet tegen hoe het is. We willen het anders hebben. Zo wil ik vasthouden aan een fijn gevoel, zoals ontspanning en genieten, en weg bij wat ik onaangenaam vind, zoals angst en stress.

Afwijzen hoe het is
Grijpen en wegduwen zijn de basisbewegingen van onze psyche, die dienen om ons te oriënteren en te overleven. Dit is noodzakelijk geweest voor ons als kind om op te groeien, maar nu als volwassene kunnen we zien dat we daarmee niet present zijn. We zijn niet in contact met hoe het is, maar op weg. We wijzen daarmee af hoe het is.

Sfeer van lichtheid
Als ik precies blijf bij hoe het is – zin, verlangen, weemoed, ongerustheid – dan land ik, en ontstaat er ruimte en een gevoel van ontspanning. Met ook de verdrietige, bange en protesterende tonen. Maar die tonen zijn geen probleem als ik me daar niet door laat leiden. Ze zijn er en ik ben ruimer dan dat. Veel ruimer. De rijkdom van mijn geest toont zich. Iedere toon is een expressie van mijn open hart. Mijn blik is fris en nieuwsgierig. Ik ervaar levenslust en zin in het nieuwe. Als ik me niet laat leiden door mijn aannames is er een sfeer van lichtheid door alles heen.

Meditatie
Het vraagt oefening om de bewegingen van verzet en grijpen te herkennen en los te laten. Onze gewoontepatronen zijn sterk. Meditatie zie ik als een belangrijk onderdeel van deze levenskunst. Om twee redenen: het is een herinnering aan onze vrije aard, en het nodigt ons uit om stil te staan.

Thuiskomen in de open werkelijkheid
De herinnering aan dat we vrij en in verbinding zijn, is kostbaar. Er zijn weinig momenten en plekken in ons leven waarin ons dat gespiegeld wordt. Onze natuurlijke aard herinneren laat ons thuiskomen in de open werkelijkheid. We ervaren een basale goedheid en leren op ons gemak te zijn met hoe het ook is, ook als het zeer doet of ongemakkelijk is.

Je dagelijkse gang loslaten
Een ander aspect van meditatie is dat we leren stil staan en meester worden over onze geest. Stilstaan is vaak de grootste stap: je dagelijks gang loslaten. Je nodigt jezelf uit om uit je gedachten en verhalen te komen. Je gaat hiermee aan het roer staan. Je realiseert je dat je gedachten een interpretatie zijn en niet de werkelijkheid. De werkelijkheid is veel ruimer en mysterieuzer. Wanneer je dit als beginpunt kiest, zie je dat het leven steeds weer nieuw is. Dat er nooit iets vast is. In dit besef is er een toon van lichtheid en zorgeloosheid, die onafhankelijk is van hoe het is.

Doe je mee?
Door dagelijks te mediteren, creëer je een nieuwe gezonde gewoonte die jouw motivatie ondersteunt. Wil je leren hoe je een meditatie kunt opbouwen? En wil je dit samen met anderen beoefenen? Op vrijdag 22 oktober start een cursus zijnsgeorienteerde meditatie. Heb je hiervoor belangstelling of wil je eerst kennismaken? Je bent van harte welkom!