Vertragen

Hoelang geleden is het dat ik me verveelde? Heel lang geleden, decennia. Beelden van regenachtige zondagmiddagen doemen op, en niemand om mee te spelen. Geen fijne herinneringen, en tegelijk snap ik het pleidooi van Joke Hermsen in haar boek Stil de tijd voor, onder andere, verveling en zomaar lege tijd, lummeltijd, oningevulde tijd. Naast de ruimte die het schept voor inspiratie en creativiteit, is het weldadig voor mijn wezen.

Verloren tijd                                                                                                                                              Het belang van lege tijd ervaar ik al langer, maar het waarderen van verveling – wat ik label als ongewenste lege tijd – is nieuw. Sinds enkele maanden oefen ik op het metrostation waar ik sinds de komst van de Noord-Zuidlijn, een extra overstap en wachttijd heb. Voorheen liep ik geïrriteerd heen en weer op deze plek waar niets te beleven is of vulde ik mijn tijd door het assortiment van de AH-to-go te bestuderen. Nu herinner ik me: ‘O ja, dit is een uitstekend moment om me te vervelen!’ Ik ga gewoon ergens staan, of zitten, en doe niets. Ik pak geen boek, geen mobiel, ga niet mee met mijn gedachten, maar zit gewoon, met mijn verveling, mijn vermoeidheid en naar huis willen. Het wachten voelt als verloren tijd.

Warempel, en ook weer niet, in het besef dat alles Zijn is: zodra ik mijn verzet – het anders willen hebben – stop, en aanwezig ben bij precies hoe het is, bij de specifieke kleur en toon van verveling, wordt het ook zacht en nabij. Een verademing om zomaar te zitten; en intiem, om te zijn met hoe het is.

Vervelen lijkt haast een luxe                                                                                                                   We kunnen ieder moment iets te doen hebben, al was het maar op onze mobiel kijken of er nog berichtjes zijn. Het is een hele kunst om die schaarse momenten van leegte, niets te doen hebben, niet op te vullen. Iets doen, betekent voor onze psyche dat we bestaan. Dus behalve de mogelijkheden en onze gewoonte om direct naar iets te grijpen, herinneren dit soort momenten ons aan contactloosheid. Aan leegte.

Bij verveling gaat het om niet-zelf gekozen oningevulde momenten. Maar ook als we er bewust voor kiezen om te vertragen in ons dagelijks leven en ernaar verlangen om meer ademruimte te hebben, blijkt het nog niet zo gemakkelijk om niet-te-doen.

Vertragen Zijnsorientatie Amsterdam

Ruimte zonder afleiding                                                                                                                            Onze vrije aard is niet afhankelijk van omstandigheden: of we nu stilstaan of in een drukke decembermaand zijn: we zijn al vrij en in verbinding. Dit ook werkelijk zien en ervaren, en leren belichamen in het leven van alledag, vraagt voor de meeste mensen om ruimte te creëren om te oefenen en te wennen. Via meditaties, trainingen en retraites creëren we bewust ruimte met zo weinig mogelijk afleiding. Hierdoor kan onze vrije aard op de voorgrond komen.  Het zijn momenten van thuiskomen, ontspannen en steeds dieper vertrouwen in je aard. Door dit iedere keer opnieuw te ervaren, straalt het meer en meer door in je dagelijks leven.

Lummeltijd
Naast dit stilstaan in het licht van mijn practice, merk ik hoe weldadig het is om te vertragen. Lummeltijd te nemen of gewoon lege tijd. Deze tijd van het jaar vind ik de natuur daar bijzonder behulpzaam bij: het vroege donker worden, het landschap dat kaler wordt, de naderende winter. Er is een stilte en kaalheid voelbaar, die me uitnodigen tot stil staan, landen, eenzaamheid erkennen, verlies nemen, bezinning.

Ontstollen
Vertragen en stilstaan laten onze opgetrokken energie landen, waardoor we ontspannen en ontstollen. We verzachten en worden helder. Ook pijn en verdriet kunnen daardoor tevoorschijn komen. Of gevoelens en vragen waar we geneigd zijn aan voorbij te lopen, omdat we denken dat het te pijnlijk of te ingewikkeld is om waar te hebben.

De ruimte van onze geest                                                                                                                            In werkelijkheid zit onze onrust, spanning en lijden in het wegduwen. We duwen iets weg wat we allang waargenomen hebben, maar wat binnen ons verhaal er niet kan zijn. Wanneer we stoppen met ons verhaal  en ons verzet loslaten, wordt de ruimte van onze geest weer ervaarbaar en opent ons hart. Met hoe het ook is. Pijn is dan niet langer iets om te vermijden, het is ons tedere droevige hart.

Vertragen in het dagelijks leven
Hoe kunnen we naast meditaties en trainingen, in ons dagelijks leven zorgdragen voor meer ruimte? Voor mij is daarbij behulpzaam:

  • Door de dag heen korte herinneringsmomenten: bijvoorbeeld met mijn aandacht mijn ademhaling volgen; me bewust zijn van de grond onder me en de verbinding met de ruimte om me heen. Het kunnen ook woorden of zinnen zijn – van een Zijnskaartje of die ik heb opgeschreven – die ik me herinner;
  • In mijn agenda ruimte open laten. Geen afspraken vlak na elkaar plannen en ook lege tijd blokken;
  • Zomaar zitten en voor me uit kijken: met een bak thee op de bank of buiten op een bankje;
  • Zorg voor lummeltijd en tijd voor ontspanning, doen waar ik van houd en van geniet, zonder doel;
  • Afspraken met mezelf maken wanneer ik mijn mail lees en beantwoord, en hoeveel tijd ik daaraan besteed;
  • Met aandacht douchen en eten.

Wil je meedoen aan meditatielessen of een bewustzijnstraining? 
Kijk voor meer informatie onder aanbod of neem contact met mij op voor een kennismakingsgesprek of proefles meditatie. Je kunt me bereiken via 06-26810402 of info@zo-wil-ik-leven.nl

Verder lezen
* Knibbe H, De volmaakte staat, Stichting Zijnsoriëntatie, 2007
* Loomans P, Ik heb de tijd, uitgeverij AnkhHermes, 2013
* Feldman C, Stilte, Uitgeverij Ten Have, 2005
* Hermsen J, Stil de tijd, Arbeiderspers, 2011
* Voigt J, Het ritme van de seizoenen, Ef & Ef Media, 2008
* Korte de J, Uit stilte wordt alles geboren, Cirkel 37, Stichting Zijnsoriëntatie, 2010