Veranderlijk

De ochtend is alweer voorbij. De winterretraite waar ik naar uitkeek, is nu een wonderschone herinnering. Ontmoetingen met mensen, relaties, boosheid, banen, huizen, reizen, er is niets dat blijvend is. Alles is veranderlijk. Dat is griezelig voor mijn psyche, die houvast zoekt. Dat is ook haar functie, het heeft overlevingswaarde en helpt bij het opgroeien, maar het is niet hoe de werkelijkheid is.

De werkelijkheid is veranderlijk. We kunnen niets vasthouden. Dat merken we goed in deze periode, er is veel anders dan we gewend zijn. Daar zitten fijne kanten aan, zoals minder reistijd, rustiger agenda, minder luchtvervuiling, maar er is ook verlies. Verlies van aanraking, elkaar regelmatig zien, bezigheden waar we van houden. Die verlieskanten zijn moeilijker. Het geeft gevoelens van verdriet, eenzaamheid, stress. Vaak verzetten we ons daartegen, wat meer lijden geeft.

Verlies
We zijn niet zo op ons gemak met verlies en veranderlijkheid. Terwijl het heel nabij is, iedere dag is er ook doodgaan. Er gaan fysiek mensen dood, maar het doodgaan zit ook in het voortdurend voorbijgaan van dingen. Van gebeurtenissen en ontmoetingen, maar ook van bloemen die verwelken, de groenten die opgegeten worden, de mooie jas die versleten is.

Nieuw
En er ontstaan weer nieuwe dingen. De lente, ontmoetingen, een nieuwe jas. Doodgaan en leven, komen en gaan, zijn inherent aan hoe het is. Als ik me niet verzet tegen veranderlijkheid, als ik rust in mijn aard, blijkt precies die herkenning van veranderlijkheid, stroming te zijn, geluk en zorgeloosheid. Hoe kan dat? 

De grond van onze geest is onbewogen en verandert niet. Soms ervaren we dat als een diepe stilte in ons. Een stilte die door alles heen is. Een onverklaarbare vrede, een helemaal goed zijn precies zoals het is. 

Onbewogen en levendig
Die onbewogenheid is niet afgescheiden van de levendigheid. Ons gewaarzijn is zowel onmetelijk ruim en onbewogen als kennend. Gewaar. Er verschijnt vanalles. Dat tegelijkertijd ruim is, niet vast. 
Veranderlijkheid is hoe het leven is, niets is blijvend, alles komt en gaat, en als we ons daar niet tegen verzetten, landen we in de onmetelijke ruimte en compleetheid van onze aard. Er wordt een geluk en lichtheid voelbaar die onafhankelijk zijn van omstandigheden. Wat er ook verschijnt, wat je ook waarneemt. herken je als een uitdrukking van jouw gewaarzijn. 

Zijnsoriëntatie
In Zijnsoriëntatie is onze vrije aard, die in verbinding is, uitgangspunt van het pad. Het is een pad van levenskunst. Onze aard is enerzijds heel nabij, zo nabij dat we er aan voorbij kijken, anderzijds vraagt het door onze gewoontepatronen en beschermingsmechanismen, beoefening om wie we zijn te herinneren en belichamen. Dit beoefenen kun je al helemaal doen in een besef van compleetheid, nu al goed.

Wil je kennismaken met Zijnsoriëntatie of ben je hiermee al bekend en wil je je beoefening verder verdiepen? Je bent van harte welkom! In de lente starten verschillende cursussen. Kijk onder aanbod voor meer informatie en data.

Verder lezen:
* Hans Knibbe, Zie je bent al vrij!, Asoka, 2014
* Joan Halifax, Being with dying, Shambala Publications, 2008
* Yongey Mingyur Rinpoche, In love with the world, Bluebird, 2019

Bodhitv.nl over Dzogchen met o.a. Hans Knibbe
Bodhitv.nl ging op onderzoek uit naar Dzogchen. Een gesprek met onder andere Hans Knibbe over de herkenning van onze oorspronkelijke aard en de kunst van niet-doen. Zie bodhitv