Stilte in de winter

De decemberdagen zijn voorbij, een nieuw jaar is begonnen. Ik houd van deze periode die me uitnodigt te vertragen. De bomen zijn kaal, het landschap om me heen toont verlaten. Het is later licht, en eerder donker. Er zijn weinig vogels en andere dieren te zien en te horen. Het is alsof de natuur even stil ligt, en een spiegel voor me is, die me herinnert om stil te staan, en me te bezinnen. Waar sta ik? Ben ik nog op koers? Klopt wat ik doe met hoe ik wil leven?

Stil staan. We doen het niet zo vaak, meestal zijn we op weg. Ons leven is vol en er is veel dat onze aandacht vraagt. Ons werk, geliefden en vrienden, familie, hobby’s, het nieuws in de wereld, social media. Als we willen, of als we niet opletten, zijn we iedere seconde bezig. We nemen geen tijd om uit te ademen en te ervaren hoe het is om hier te zijn. De kans is groot dat we ons leven niet vormgeven vanuit contact met wie we zijn en met onze waarden, maar vanuit overleving.

We lijden niet aan hoe het is, maar aan ons verzet tegen hoe het is
Stil staan kan ongemakkelijk zijn. Gevoelens en gedachten waar we normaal gesproken van weg gaan, komen meer in beeld. We kunnen bang zijn voor onze gevoelens, vanuit een misvatting dat we gevoelens zoals pijn, woede, angst, maar ook liefde of verlangens, niet aankunnen. Als kind hebben we dit in sommige situaties zo ervaren. Nu we volwassen zijn, kunnen we leren omgaan met pijn en beperkingen. Het blijkt dat we niet lijden aan hoe het is, maar aan het weggaan hierbij. We lijden aan ons verzet tegen hoe het is. We zijn niet thuis. En doordat we onszelf beschermen, onthouden we onszelf ook van het voluit ervaren van levendigheid, zin en liefde.

Oneindige houvastloze ruimte
Wanneer we stil durven staan, en precies zijn waar en wie we zijn, landen we in oneindige ruimte. Die in beginsel kaal en leeg kan voelen, maar er is ook rust en stilte. Een vrede in en met hoe het is. Onze optrekkingen, spanningen en smart kunnen ontspannen, terwijl we rusten op eigen grond. Wanneer je op deze plek durft te blijven, ontdek je de rijkdom van wie je bent. Pijnlijke plekken blijken gekwetste liefde te zijn. Die we vanuit onze psyche vastzetten, maar die niet vast zijn. Niets is immers vast. Wanneer je thuis leert blijven, leert vertrouwen in jouw aard, kan dat wat in jou leeft, zich ontvouwen tot jouw hart en helderheid.

Hans Knibbe zegt over dit vertrouwen:                          winter-twiske-2

https://m.youtube.com/watch?v=rFDH2lmxW7M

Onze aard, de open werkelijkheid, is onbeschreven, steeds weer nieuw. Het is een plek van niet weten, onbeschreven zijn. Deze stilte is niet hetzelfde als of afhankelijk van letterlijk stil staan: stilte is een inherent aspect van ons bewustzijn. Stil staan en ruimte creëren kunnen wel ondersteunend, en vaak ook nodig zijn, om de openheid van onze geest te herkennen.

Meditatie
Ook meditatie kan hierbij ondersteunend en inspirerend zijn. Meditatie nodigt uit om stil te staan. Het vraagt om je dagelijkse gang, en je gedachten en verhalen, los te laten. En daarmee je houvast. Dat is waarom het soms niet gemakkelijk is om het te doen: het is echt een stap zetten die moed vraagt en een wilsbesluit. Je motivatie herinneren – waar gaat het me echt om – is behulpzaam hierbij.

Roerloosheid
Naast dat iedere meditatie een vorm van stilstaan is, zijn er meditatievormen waarin we specifiek het aspect van stilte en onbewogenheid leren herkennen. Het zien van de roerloosheid en tijdloosheid van onze aard, is een diep zicht. Het doet ons thuiskomen in de open houvastloze werkelijkheid. Het is een roerloosheid die in alles is en niet gescheiden is van de levendigheid van wie we zijn. Hier leren rusten is essentieel op het pad van levenskunst. Het leert je op je gemak te zijn met hoe het ook is, en daadwerkelijk verlichting te leven in het dagelijks leven.

Verder lezen:
* Knibbe H, De volmaakte staat, Stichting Zijnsoriëntatie, 2007
* Loomans P, Ik heb de tijd, uitgeverij AnkhHermes, 2013
* Feldman C, Stilte, Uitgeverij Ten Have, 2005
* Hermsen J, Stil de tijd, Arbeiderspers, 2011
* Voigt J, Het ritme van de seizoenen, Ef & Ef Media, 2008
* Korte de J, Uit stilte wordt alles geboren, Cirkel 37, Stichting Zijnsoriëntatie, 2010