Loslaten in de herfst

Vallende bladeren, dalende temperaturen. De herfst laat me zien dat loslaten een natuurlijk iets is: de bladeren vallen vanzelf. Zij klampen zich niet vast aan de tak, uit angst voor verandering of uit angst voor de val. Ik ben wel bang, dat is deel van mijn mens zijn. Maar ik ben ruimer dan dat en hoef me niet te laten leiden door mijn angst.                                                                             Wat is loslaten op het pad van levenskunst, en hoe doe je dat? Waarom is het soms zo moeilijk, en waarom doet het je wezen zo goed?

Wat is loslaten?
Onder loslaten versta ik het loslaten van beelden die we vastzetten. Het kunnen gedachten zijn of emoties. Het kunnen ook relaties zijn, idealen, werk en patronen. Het kan van alles zijn: het is de functie van onze psyche om te hechten. Hechten is echter illusoir, de werkelijkheid is open en aan openheid kun je je niet hechten. Dit zien is het beginpunt van loslaten.

herfst als symbool voor loslaten

Plattegrond in openheid
Onze hechtbeweging is een biologisch en evolutionair gegeven. Noodzakelijk om te overleven en op te groeien tot volwassenen die kunnen leven in een gemeenschap. Een bijzonder vernuftig proces: doordat we beelden kunnen maken van onszelf, en de ander, kunnen we onderscheid maken tussen veilig en onveilig, fijn en niet fijn, mooi en lelijk. We kunnen ons daardoor oriënteren en hechten aan wat ons veiligheid geeft. Zo krijgen we een plattegrond van wie we zijn, en hoe de werkelijkheid is. Maar hoe behulpzaam ook, een plattegrond is beperkt, het is niet de levende werkelijkheid. De werkelijkheid is veel ruimer, gevoelvoller en levendiger dan de beelden die we hebben, en de betekenissen die we eraan geven.

Openheid als uitgangspunt                                                                                                                       Nu we volwassen zijn, en vaardigheden hebben ontwikkeld, kunnen we de open werkelijkheid als uitgangspunt leren nemen. Dit vraagt loslaten van houvast zoeken. Meditatie kan hierbij ondersteunend en inspirerend zijn.

Loslaten in meditatie                                                                                                                                In meditatie in beweging oefenen we om het op weg zijn los te laten. De stap om te mediteren is al een vorm van stop zeggen: je laat je verhaal en bezigheden los en nodigt jezelf uit om stil te staan. Tijdens het bewegen haal je je aandacht uit je gedachten en volg je de bewegingen die je maakt. Hierdoor ben je minder bevangen en ontstaat er ruimte en ontspanning. In zitmeditatie zijn momenten van loslaten bijvoorbeeld: je ademhaling als ankerpunt nemen, je openen voor inspirerende beelden of teksten, of rusten in de openheid van je geest.

Een val in openheid                                                                                                                                  Op deze momenten laat je de hechtbeweging los. Hoewel dat ontspanning geeft en we daarnaar verlangen, is het ook – steeds weer – een stap. We laten immers ons houvast los. Onze psyche kan dat ervaren als een val. Ook kan voelbaar worden waar je normaal gesproken van weggaat: gevoelens en gedachten die pijnlijk of ongemakkelijk zijn.

Thuiskomen
Beoefen je dit, dan blijkt het weldadig te zijn voor je wezen. De energie die opgetrokken is, landt. Dat ervaren we als gronding, en er ontstaat ruimte en verzachting. Het voelt als thuiskomen. Ook als je pijn of verdriet hebt, boos bent of je eenzaam voelt. Het blijkt dat je niet lijdt aan de gevoelens die je hebt, maar aan het anders willen hebben. Laten we het geklus en het verzet tegen hoe het is los, dan landen we in de open werkelijkheid. In zoals het is.

Geluk
Dat is waarom loslaten ons zo goed doet, ook al is het een stap zetten en maakt het angst wakker. Landen in zoals het is, blijkt geluk te zijn. Een ander geluk dan het geluk dat afhankelijk is van fijne omstandigheden. Dit is een geluk dat inherent is aan je aard. Jouw aard die vrij is en in verbinding.

Het loslaten werkt door op meerdere lagen van ons wezen. Wanneer we onze aandacht uit onze gedachten halen, en we onszelf ruimer en subtieler ervaren, merken we dat we ook fysiek en energetisch ontspannen. De opgetrokken energie landt, we ervaren weer de verbinding met de aarde en de mensen om ons heen, we ontpantseren. We worden zacht en raakbaar. En tegelijkertijd ruim en helder, gegrond en krachtig. Loslaten is een diep werkend gebaar, waardoor je landt en thuiskomt bij jezelf en in de wereld.

Doe je mee?                                                                                                                                                   Je bent van harte welkom voor een proefles meditatie!